دخترم یکتا

سحر روز سه شنبه ساعت 3نیمه شب در حالی که هم خیلی خوشحال بودم و هم مضطرب از خواب بیدار شدم و دو رکعت نمازخوندم و از خدا خواستم که فرزندی به من عطا کنه اول از همه سالم و بعد از  اون صالح و از خدا خواستم که بتونم به بهترین نحو دخترم رو تربیت کنم ،خلاصه ساعت 6 با بابایی ،عمه جون زینب خاله جون زهره در حالی که هوا بارانی و بسیار لطیف بود به بیمارستان ارجمند رفتیم مامان  جون ،اقا جون ،خاله جون مصی،دایی جون محمد و محسن ،ستایش عزیزم همه با قطار تو راه بودند و قرار  بود ساعت 10صبح یک راست از راه اهن بیان بیمارستان اونا به خاطر شما این همه راه از تهران اومده بودن ساعت 9 بود که پرستار اومد دنبالم منو با خودش به  اتاق عمل ...

عید قربان بود و یکتا ساز شد                             عرصه دنیا برایش باز شد                                                      امده بیرون ز تنهایی سروش                 &nbs...

دختر گلم در روز ١٦ ابان مصادف با روز عید قربان و برابر با ٧/١١/٢٠١١ میلادی با وزن ٢٦٠٠ قد ٤٨ دور سر ٣٣.٥ دور سینه ٣٦ با دستای خانم دکتر کامیابی  در ساعت ٩:١٥ صبح در بیمارستان ارجمند کرمان پا به دنیا گذاشتی و باعث شادی من بابایی و داداش سروش شدی.داداش سروش هم تا امروز دقیقا ٨ سال و ٤ ماه ٥ روز داره از اینکه از تنهایی در اومده خیلی خوشحاله     ...

تقربا ٤٠ روزه بودی که گریه هات شروع شده بود ،هر کار که می کردیم اروم نمی شدی دیگه حسابی منو از بی کاری در اورده بودی خیلی هنر می کردم ناهار درست می کردم ،گاهی اوقات هم از بس گریه میکردی کلافه می شدم  مهمون که می اومد خونمون دیگه از صدای گریه هات خسته می شد ن و زود میرفتن مهمونی هم که می رفتیم مجبور بوددیم زود پاشیم . فدای سزت بچه همینه دیگه اگه اذیت نکنه بچه نیست دیگه چیزی که برام خیلی سخت بود این بود که دست تنها بودم دیگه بسکه می چرخوندمت دست و پام درد میگرفت ،بابات هم حسابی درگیر کارش بود و اونم ناچار بود دیگه ،منو سروش مینشستیم و سوره حمد می خوندیم ،صلوات می فرستادیم ودعا می خوندیم تا بلکه یک کم اروم بشی .  ...

تقدیم به همسرم که تمام زندگی من است :بهترینم به مرغان عاشق سپرده ام که برایت هزاران گل از دشت ارزوها و هزاران ستاره تابنده از اسمانها و هزاران دریای عشق از اقیانوس مهربانی تقدیم کنند، و می گوییم باش با من که همه ی رهگذران می گذرند ولی تو ماندنی هستی انها خوبند ولی خوب تر از خوب تویی.   زیباترین اغاز را با تو تجربه کرده ام ،پس تا زیباترین پایان با تو می مانم.   دخترم یکتا ،اینها را مینویسم و می گویم که به وجود پدرت ببالی و بدانی که تمام زندگیت را مدیون او هستی او که همیشه بعد از خدا بهترین برای من و تو و داداش سروش بوده.                 &n...

هفته اول از ماه هشتم زمانی که برای گرفتن نوار قلب به بیمارستان رفتم تو توی خواب ناز بودی و اصلا تکون نمی خوردی دکتر بعد از دیدن نوار قلب گفت:اصلا از این نوار قلب راضی نیستم باید دوباره تکرار بشه  اگر به همین منوال باشه باید بستری بشی و خودت رو برای زایمان اماده کنی ،من خیلی ترسیده بودم و استرس داشتم بابات همش بهم دلداری میداد که خودتو ناراحت نکن من دلم قرصه که هیچ اتفاقی نمی افته ،ما دم غروب  دوباره به بیمارستان رفتیم من اول به نماز خونه رفتم نمازم رو خوندم و از خدا خواستم که هرچی که خیره واسمون پیش بیاره ،قران رو باز کردم که برام خیلی جالب بود به خاطر ندارم کدوم ایه  بود،اما مفهوم ایه این بودکه ما خودمان هر ان کس ...

کم کم به روزهای پایان بارداری نزدیک می شدم و بی صبرانه منتظر ورود تو جگر گوشه ام بودم ،داداش سروش هم بی صبرانه روز شماری می کرد ساکت رو اماده کرده بودم  هفته سی و هفتم بود که دکتر گفتباید زایمانت رو بخاطر دیابت و زایمان قبل که سزارینی بود هفته سی و هشتم انجام بدی من به مامان جون و اقا جونت اطلاع دادم که بلیط بگیرند و برای اومدن حاضر باشن ،خودمم به رضوان خانم گفتم بیاد خونه رو تمیز و اماده کنه .   ...

٣٥ روزه بودی برای اولین بار که بغل بابایی بودی لبخند زدی الهی که هیچ گاه خنده از لبای قشنگت نره و همیشه زندگیت به شیرینی لبخندقشنگت باشه  دخترم همیشه سعی کن که لبخند بر لبانت ،عشق در قلبت ،لطف در نگاهت ،محبت در چهره ات،بخشش در رفتارت و حق بر زبانت جاری باشد و بس ......               ...

امام صادق(ع) می فرمایند :کل مرتهن بعقیقه :هر مولودی در گرو عقیقه خود است به عبارت دیگر اگر عقیقه نکند در معرض بلاهاست. ٣٠ روزه بودی ما هم تصمیم گرفتیم روز عاشورا تو رو عقیقه کنیم یک گوسفند کشتیم و انداختیم تو دیگی که قرار بود ابگوشت نذری بپزن ،امیدوارم که هم تو هم داداشت از همه بلاها دور باشین و همیشه در امان باشین.   راستی وقتی به دنیا اومدی دایی جان رسول هم نتونست بیاد دیدنیت برای همین توی این تعطیلات پیش ما بود البته باباجون و مامان جون و دایی محسن هم اومده بودن  بعد از تعطیلات همه برگشتن ،بازم تنها شدیم دایی جان محمدم نیومده بود  اخه قراره بره سر کار منم بهش گفتم از پا قدم گل دخترمه ...

هفت روز از تولدت می گذشت که بردیمت دکتر (ژینوس صراف زاده)گفت زردی داری باید بخوابونیمت زیر دستگاه ،بامامان جون رفتیم و یک دستگاه کرایه کردیم اوردیم خونه،48 ساعت زیر دستگاه خوابیدی  بعد از48 ساعت اومد پایین اما هنوز هم زردی داشتی خدا رو شکر خطر رفع شده بود ، بعد از 12 روزبلاخره با بابایی به توافق رسیدیم که اسمت رو بذاریم یکتا ،الهی قربونت برم ایشالاکه برامون خوش نام باشی .   15 روز از تولد دخترم می گذشت که باباجون و مامان جون ،خاله مصی ،ستایش گلم ،دایی ها همه برگشتند تهران و باز من بودم و دو تا بچه دست تنها بهشون عادت کرده بودیم دیگه دنیا همینه           &nbs...